Muhammet ORAL Kişisel Web Sitesi

"I know a man who lost his parents at a young age. He was man enough to love a strong woman years older than him, worked for her and made her stronger, opened his heart to her, shared his fears to no one but her. He was romantic and was faithful to her till her last breath. Cleaned after himself and sewed his own clothes. He was good looking, courageous and fearless. He never judged anyone on their pasts or looks, and was moderate, open minded and tolerant. His neighbour was Jewish and his cousin-in- law was a Christian priest. Beaten and exiled when he was helpless, he was merciful when he became stronger. Intelligent, wise and a hard worker, he built a long lasting nation out of nothing in the last 20 years of his life. He had no parents, but loved his daughters and grandchildren. His last will was "Be good to women". This man was a mercy for all mankind,this is my Prophet Muhammad salalahu alayhi wasalaam Peace be Upon Him"

Birazdan okuyacağınız yazı, mahcubiyetimi dile getirmek adına kaleme aldığım özür mahiyetindeki beyanımdır. 

Geçen gün Gökhan ile birlikte klasik iş toplantılarımızdan birisini gerçekleştirmek için herhangi bir cafede buluşmaya karar verdik. İzmir'den yeni dönen Yunus'da bize dahil oldu. Muhabbet iyiydi, birden sardı derken iş toplantısı yalan oldu yerini geyik faslı aldı.

Başta bizim, daha doğrusu benim gönül meseleleri mevzu bahis olunca her zamanki gibi muhabbetin dibine vuruldu. Bunun makarası yapıldı. Ardından Yunus benim şahsi makineyi aldı. Sanırım can sıkıntısından kendisine bir eğlence arıyordu. Bilgisayarımda online olarak yer alan ne kadar kız arkadaşım varsa (tanıdığım-tanımadığım) hepsine yazmaya başladı.

Başta ne yazabilir ki düşüncesiyle fazla önemsemedim, hassas olduğum konular ve kişiler konusunda da uyardım. Beni yakinen tanıyanların konuşma ve tavırlarımdan durumu anlamış olacağını ancak tanımayanlar için olumsuz bir imaj çizdiğimi düşünüyorum. Zira neler yazdığını okuduğumda kendimden utandım.
Belki yazılanlar bir çok kişiye sıradan gelebilir ancak benim karakterimi yansıtan tarzda konuşmalar olmadığı için mahcubiyet hissi oluştu.

Özellikle ilişkisi olduğu halde, tanımadığım bayan arkadaşlardan nasıl özür dileyeceğimi bilemiyorum. Konuşmalarımda olsun, yazışmalarımda olsun nasıl bir tavır takındığımı bilen bilir. Ancak aleyhimde, beni tam olarak tanımayan kişilerin akıllarında olumsuz bir imaj oluşma düşüncesi rahatsız etti.
Pazartesi gününden itibaren bilgisayarımdan bağlantı kurulan herkesle tek tek iletişime geçip, bir bir özür mesajı geçtim. Umarım olumsuz imajı bir nebze olsun düzeltmeye yetmiştir.

Başta verdiğim taviz hem beni güç durumda bıraktı hem de bir mahcubiyet oluşturdu. En başta yapmamam gereken bir hataya düştüm, olmaması gereken bir şeye göz yumdum ve kendimle çeliştim. Ancak gerekli dersi aldım.
Bu vesileyle şahsi bilgisayarımı bir daha kimseye vermemem gerektiğini anladım.

Maddiyata dayalı ilişkinin amına koyayım. (Normalde sövmem ama durumumu en az öfkeyle açıklayıp özetleyebileceğimi düşündüğüm kelimeler bunlar!)

Maddiyata dayalı bir ilişki yaşıyorsan, paralı askerden farkı olmayan birisiyle ilişki yaşıyor gibisindir. Paralı askerden kastım açıktır. Hepsi anlık zevklerden kurulu bir düzenden ibarettir.
Belki bu düşüncelerim genel ve aptalca bir ithamdan ilerisi olmayabilir  ancak benim hayatta karşılaştıklarım hep bu cinsten olmuştur.

Günümüzdeki boşanmaların %60'nın maddi sebeplerden kaynaklandığını öğrendiğimde aşkın da sevginin de  belli bir süreden sonra bir boka yaramadığını öğrenmem pek geç olmadı.

Tavsiye verebilecek kadar tecrübe yaşadığımı düşünmüyorum.
O yüzden yaşayıp görün..
Eğer benim pskilojime sahip birisiyseniz yok yere gereksiz komplekslere girer kendinizi harap edersiniz. Yaptığınız sersemliklerle kalırsınız.

Peki ne yapmalı?
Duygularını bastırabiliyorsan ne ala..
Bastıramıyorsan sefil bir yaşamın kapılarını aralayan yeni karakterine bir merhaba çakabilirsin.
Olay basittir ya kazanırsın ya da o yollarda pas pas olursun.

Ulan neden yazıyorum ben bunları?
Bir aptal aşık oltama takılırda belki bu yazdıklarımı okur, ders alır düşüncesiyle kaleme alıyorum ama sanmıyorum. O aptal aşığın gözünü aşk o kadar bürümüştür ki bu yazdıklarım onun için basit bir masal işlevinden öteye gitmeyecektir.

Yukarıda yazdıklarımdan ötürü hakkımda küfürbaz, aptal birisinin kaleminden dökülme ruhsal saçıntılar yargısına varabilirsiniz. Evet, görünüşe göre öyle olabilir. Kabul ediyorum. Ancak bir de siz yaşayın benden daha sabırlı olabiliyor ve sövmeden durabiliyorsanız takdire şayansınızdır.

Arkadaş ne yaşadın da böyle oldu?
Siktir et onu bunu, paran varsa bir ilişkide 3-0 öndesindir.
Para sevgini de öldürmez, aşkını da.
Takıldığın kişi, paranın esaretinde aşkının da sevginin de kölesi olmaya mahkumdur.
Belki bir yerde paralı asker gibidir. Ancak bu böyledir. Aksini iddaa eden varsa buyursun.
Burada belli bir zümreyi, kız ya da erkek diye taraf olarak konuşmuyorum.
Saplantı haline gelmiş, gerçeklerden söz ediyorum.
Yine çok uzattım..

İrlanda mortgage'in pençesine düştü, iflas bayrağını çekti.
İspanya'nın ekonomisi durdu. Katalonya iflas bayrağını çekti.
Portekiz'de İspanya gibi küresel krizden nasibini aldı. İflastan kurtulamadı.
Yunanistan çoktan ipin ucunu kaçırdı, siyasi dayanmadı.
Ayda bir kabine değişikliği oldu, her gün bir istifa gerçekleşti.
Hareket edemeyen bir koalisyon oluştu.
Avrupa'nın kuklası, Almanya'nın duacısı oldu.
Euro bölgesi kangrene büründü.
Almanya yükünü azaltma telaşesine girdi.
Keza Avrupa kurtuluş ayinlerine..
Kısacası Avrupa ekenomik bir bohem içinde..

***

İtalya sallantıda, kucak açmıştı amcasına..
Fransa gül dökmüştü yollarına..

***

Adeti üzere Paris'e kurdu çadırını.
Kimse onun bu Arabi adetine ses çıkaramıyordu.
Keza Beyaz Saray'ın karşısına çadırını diktiği gibi..
Sarkozy "ebedi kardeşimiz",
Berlusconi "büyük dostumuz" dedi.
Kaddafi için kurtarıcı seramonileri yapıldı.
O da bu güzelliklere kayıtsız kalmadı güzellikler bahşetti.
Avrupa teminat aldı, ertesi gün gazeteler sevinci manşetlerine taşıdı.